Marginal Evidence , Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen, Claudio Tola

Marginal Evidence

21 februari – 22 maart 2026

U bent welkom op de opening zaterdag 21 februari om 17.00 uur

Zondag 22 maart is er een geheim event! Tzt. meer !

Archieven van beelden en objecten in ons, zijn een manier om ons tot de wereld te verhouden. Het geheugen is een archiveringssysteem dat definieert wie we zijn en hoe de wereld eruitziet. Een gebrek aan focus veroorzaakt een overvloed en onthult diepere verbanden in hoe we onze omgeving begrijpen. We verzamelen, selecteren, stellen samen en ontleden. We traceren de contouren van iets dat ontbreekt, navigeren langs de randen van representaties en kijken naar wat over het hoofd wordt gezien. In ‘Marginal Evidence’ presenteren Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen en Claudio Tola drie installaties die reflecteren op de manier waarop beelden ons en onze aanwezigheid beïnvloeden.

De autobiografie van mijn vader – Nadia Sotirova Abadjieva
“Je wordt wat ouder, en niemand vraagt ​​je meer wat je favoriete kleur is”. Ik ging met kerst naar huis en vroeg mijn vader: “Wat is je favoriete kleur?” Hij grinnikte en zei: “…” Iets, maakt niet uit wat? Dat klopt niet. Mijn vader en ik, net als de eerdergenoemde “volwassenen”, praten niet over favoriete kleuren. Helaas. We praten sowieso niet veel. Helaas. Daarom heb ik nooit een vorm van kwetsbaarheid bij hem kunnen waarnemen. Dus ging ik in huis op zoek naar zijn spullen. Spullen die ik kon gebruiken om een portret van mijn vader te schetsen. Ik stel hem aan jullie voor op de enige manier die ik goed vind, de enige manier waarop hij zichzelf nooit zou durven voorstellen. Hij verzamelt busjes en parfumdopjes. Hij slaapt naast een knuffelbeer. Maak kennis met mijn vader. Het is niet veel, maar je kunt er iets van maken.

SPECTATOR – Severi Aaltonen
Spectator is een installatie die een beeldtechnologie onderzoekt. Het werk speelt zich af in een tijdperk van technologische ontwikkeling en automatisering; in een cultuur van het trainen van algoritmes. Een gebruiker van algoritmes wordt door bedrijven getraind om de beeldtechnologie op een specifieke manier te gebruiken. De toeschouwer van beelden is tevens een protagonist, die betekenis geeft aan een overweldigende hoeveelheid onbeduidend materiaal. “Beelden zijn bedoeld om mensen te helpen zich in de wereld te oriënteren, maar wanneer ze heel sterk worden, gebruiken mensen hun ervaringen in de wereld om zich in het beeld te oriënteren. Het beeld wordt de concrete realiteit en de wereld is slechts een voorwendsel.” – Vilem Flusser.

As far as it can be seen (Notes around a “desert” island) – Claudio Tola
As far as it can be seen (…) is een multimediale installatie over de – bijna – onmogelijke beeldtaal van een ontoegankelijk eiland. Dit eiland confronteert ons met het falen van onze hedendaagse obsessie met zichtbaarheid en legt spanningen en verlangens bloot die inherent zijn aan blik en weergave. Het werk is een paradoxale casestudy over beeldvorming. Door de representatie van dit eiland in verschillende media toe te eigenen en te ontmantelen, reflecteert As far as it can be seen (…) op de ficties, gebruiksmogelijkheden en technologieën van beelden, en op de manier waarop deze onze relatie tot de wereld beinvloeden.

ENGLISH

Marginal Evidence

February 21 – March 22, 2026

You are welcome to attend the opening on Saturday, February 21, at 5 PM.

There will be a secret event on Sunday, March 22! More to come!

Archives of images and objects, inhabiting us as a way to relate to the world. Memory is a filing system to define who we are and what the world looks like. Lack of focus generates redundancy, and further reveals deep relationships in how we understand our surroundings. Collecting, sampling, compiling, dissecting. Tracing contours of something missing, navigating the margins of representations, looking at the overlooked. In ‘Marginal Evidence’, artists Nadia Sotirova Abadjieva, Severi Aaltonen, and Claudio Tola present three installations, which reflect on how images affect us and our presence.

The Autobiography of My Father – Nadia Sotirova Abadjieva
You grow up a little bit, and no one asks you what your favourite colour is anymore.  I went home for Christmas, and I asked my dad, “What is your favourite colour?” He chuckled and said, “….” Something, anything? That’s not true. My father and I, just like the aforementioned “grown-ups, don’t talk about favourite colours. Unfortunately. We don’t talk about much anyways. Unfortunately. Which is why I could never sense in him a way of vulnerability. So I looked around the house for possessions of his. Possessions of his that I could put together to present a portrait of my father. I introduce him to you the only way I feel right, the only way in which he would never dare to introduce himself. He collects buses and perfume caps. He sleeps next to a fluffy bear. Meet my father. It’s not a lot, but you can make something of it.

SPECTATOR – Severi Aaltonen
Spectator is an installation which explores a technology of images. The work is situated in an era of technological development and automation; in a culture of training algorithms. A user of algorithms is trained by corporations to use the technology of images in a distinct way. The spectator of images is also a protagonist, who generates meaning for a devastating quantity of insignificant material. “Images are meant for people to orient themselves in the world, but when they become very strong, people use their experience in the world, to orient themselves in the image. The image becomes the concrete reality and the world is only a pretext.” -Vilem Flusser

As far as it can be seen (Notes around a “desert” island) – Claudio Tola
As far as it can be seen (…) is a multimedia installation on the – almost – impossible imagery of an inaccessible island. Confronting us with the failure of our contemporary obsession with visibility, this island exposes tensions and desires inherent to gaze and representation, becoming in the work a paradoxical case study on image-making. By appropriating and un-making attempted representations of this island across different media, As far as it can be seen (…) reflects on the fictions, agencies and technologies of images, and on how these mediate our relation to the world.