WHAT IF , Linde Ex, Aebele Trijsburg

 

WHAT IF | de toekomst van het noordelijk landschap

een samenwerking van SIGN & Noorderlicht

kunstenaars: Linde Ex & Aebele Trijsburg

eindpresentatie: september 2020

zie ook: https://www.noorderlicht.com/zien-en-doen/programma/1300-2 en https://noordenaars.nl/artistinspace/portfolio/what-if/

Vanuit een gemeenschappelijke belangstelling voor de ontwikkeling van het noordelijke landschap hebben SIGN en Noorderlicht het onderzoeksproject ‘What if’ in het leven geroepen. Kunstenaars Linde Ex en Aebele Trijsburg buigen zich gedurende 2020 over de vraag: hoe zou het toekomstig noordelijk landschap eruit kunnen zien? Vele dystopische en utopische visies zijn daarbij denkbaar.

Dit project vindt plaats in het kader van ‘Artist in Space’, het talentontwikkelingsprogramma van de Noordenaars (platform voor presentatie-instellingen en kunstinitiatieven in Noord-Nederland)

Linde en Aebele zullen hier in eerste instantie ieder vanuit hun eigen inbreng een visie op ontwikkelen. Het Voorlopig idee is dat deze visies over elkaar gelegd worden en dat ze zo samen tot nieuw werk komen, dat in het najaar van 2020 gepresenteerd gaat worden. Maar het kan ook leiden tot twee, elkaar aanvullende presentaties.

De komende maanden wordt dit work-in-progress gedeeld op onze websites en social media. Zo kan iedereen het creatieve proces van de kunstenaars en het vormgeven van dit project volgen. Linde en Aebele hebben al diverse veldtrips en experimenten ondernomen. Eerst een korte terugblik.

BLOG POSTS

3 juni 2020

Hoi Aebele,
Ik ben in contact met een aantal marien biologen die me verder kunnen helpen met mijn onderzoek naar de bodemdieren die wellicht in mijn maquettes kunnen gaan zitten. Toen ik bezig was met de klei die we opgroeven in Groningen zag ik al een interessant exemplaar, ik ben benieuwd wat het is…. Ik ben nu bezig met het tekenen van veel voorkomende bodemdieren, hoe ze leven en de kust beïnvloeden (foto). Wist je bijvoorbeeld dat de zager graszaden meeneemt in zijn tunnel om ze daar te laten ontkiemen? Een beetje boer spelen…
Afgelopen week ben ik naar Hege Gerzen geweest, aan het IJsselmeer in Friesland, om te kijken naar een locatie die nu wordt gebruikt voor recreatie. Interessant is dat daar een natuurlijke hoogte is in het landschap, ontstaan in de ijstijd, die vrij ver het land in loopt en aan één kant overgaat in een aangelegde dijk. Er zijn daar twee locaties die ik overweeg voor het plaatsen van een maquette; een aan het IJsselmeer zelf en één net naast de kust, in een natuurlijke poel die al heel lang bestaat en werd gebruikt om water te zuiveren. Ik houd je op de hoogte en ik ben heel benieuwd naar jouw vorderingen.
Groet,
Linde

June 3, 2020
Hi Aebele,
I am in contact with a number of marine biologists who can help me with my research on the benthic animals that may be included in my models. When I was working on the clay we dug up in Groningen, I already saw an interesting specimen, I am curious about what it is…. I am now drawing many common benthic animals, how they live and affect the coast. (image). Did you know, for example, that the sawyer takes grass seeds into his tunnel to germinate there? Playing farmer …
Last week I went to Hege Gerzen, on the IJsselmeer in Friesland, to take a look at a location that is now used for recreation. Interesting: there is a natural height in the landscape, created in the Ice Age, which runs quite far into the country and on one side turns into a landscaped dike. There are two locations I consider for placing a scale model there; one on the IJsselmeer itself  and one just off the coast, in a natural pool that has been around for a long time and was used to purify water. I will keep you informed, and I am very curious about your progress.
Warm regards,
Linde

 

26 mei 2020

Hallo Linde,

Afgelopen zaterdag ben ik naar Schiermonnikoog gegaan om een kijkje op de kwelders te nemen. Het bizarre toeval wilde dat ik Carlien Bootsma op het veer tegenkwam. Zij schreef een serie artikelen over de zeespiegelstijging op het wad. Carlien gaf mij het telefoonnummer van de boswachter van Schiermonnikoog. Zij kon mij precies vertellen waar ik moest zijn.
Ik bezocht eerst de jonge kwelder op Het Rif (foto). Het was niet zompig, zoals ik verwachtte, maar juist goed begaanbaar. Er groeide veel zeekraal en lamsoor. De snelheid waarmee het zeewater bij vloed het land op kroop maakte grote indruk op mij. Ik ben ook nog op de kwelder bij Kobbeduinen geweest. Kennelijk leent het landschap zich goed voor extensieve veeteelt; bij een brede getijdengeul kwam ik een zootje koeien tegen.
De internetpagina die je stuurde, suggereert dat een open verbinding met zee soms beter voor landbehoud is dan dijken. Kwelders kunnen, in tegenstelling tot polders, met de zeespiegel mee stijgen. Uit onderzoek van Bureau Waardenburg bleek dat kwelders bovendien meer, sneller en langer CO2 kunnen opslaan dan bossen. Hier is ook link naar de artikelen van Carlien Bootsma. 
Groeten,
 Aebele

May 26, 2020
  Hey Linde


Last Saturday I went to Schiermonnikoog to take a look at the salt marshes. As a bizarre coincidence I met Carlien Bootsma on the ferry. She has written a series of articles on sea level rise on the mudflats. Carlien gave me the telephone number of the ranger of Schiermonnikoog. She could tell me exactly where to go.
I first visited the young salt marsh at Het Rif (photo). It was not swampy, as I expected, but rather passable. A lot of samphire and sea lavender grew there. The speed at which the seawater crept onto the land at high tide made a big impression on me. I also went to the salt marsh near Kobbeduinen. Apparently, the landscape lends itself well to extensive livestock farming; at a wide tidal channel I ran into a lot of cows.
The internet page you sent suggests that an open connection to the sea is sometimes better for land conservation than dikes. Salt marshes, unlike polders, can rise with sea level. Research by Bureau Waardenburg showed that salt marshes can also store more, faster and longer CO2 than forests. Here the link to the articles of Carlien Bootsma.
Regards,
Aebele

 

16 mei 2020

 Beste Aebele,

Na onze zwerftochten door Groningen en Friesland begint mijn werk nu meer vorm te krijgen. Ik orden al mijn bevindingen over het leven in op wierden en terpen, de bodemdieren die leven in de kwelders, materiaalproeven en losse gedachten nu op een groot vel papier in mijn atelier. (Onderzoek What If/ zie foto)
Van Mans Schepers (Landschapshistoricus) kreeg ik goede afbeeldingen van historische wierden en terpen en aangevuld met mijn eigen bevindingen heb ik nu twee kleimodellen gemaakt om aan de kust te plaatsen, met klei die wij hebben opgegraven in Groningen. (zie foto) De modellen zijn gebaseerd op een radiale terp waar de huizen rond een dobbe (waterplas voor zoet water) stonden. Dit simpele model wordt de basis van de maquettes die ik snel hoop te gaan plaatsen.
Ik ben heel benieuwd hoe het gaat met jouw onderzoek naar de historie van het landschap. Heb je wat gehad aan het artikel dat ik je stuurde? (https://www.waddenacademie.nl/wetenschap/wadweten/wadweten-2018/als-de-dijken-wijken)
Groet Linde

May 16 2020 Dear Aebele


After our wanderings through Groningen and Friesland, my work is now starting to take shape. At the moment I organize all my findings about life on mounds and terps, the benthic animals that live in the salt marshes, material tests and loose thoughts on a large sheet of paper in my studio.
Landscape historian Mans Schepers supplied me with good images of historical mounds and terps and combined with my own findings I have made two clay models to place on the coast, with clay that we excavated in Groningen. The models are based on a radial mound where the houses were arranged around a float (pond for fresh water). This simple model will be the basis of the models that I hope to install soon.
I am very curious about your research into the history of the landscape.(https://www.waddenacademie.nl/wetenschap/wadweten/wadweten-2018/als-de-dijken-wijken)
Warm regards,
 Linde

 

Februari – april 2020
Linde en Aebele hebben de afgelopen maanden het Groninger en Friese landschap rondom de dijken een aantal maal bezocht. Zo struinden ze al door Noordpolderzijl en Paezumerlannen. Ze maakten kennis met de bodem van dit type gebied, door te graven en dit te fotograferen. Ook namen ze stukken klei uit de bodem mee om te gebruiken en te verwerken als grondstof voor het maken van aardewerk en maquettes. Daarnaast bezochten ze Museum Wierdenland en een pottenbakkerij in Workum om meer te leren over de historie van het noordelijk landschap en de grondstoffen die het produceert. Naar aanleiding hiervan hebben Aebele en Linde al diverse klei-experimenten gedaan.

Linde en Aebele gaan je wekelijks op de hoogte houden van hun project. Houd de website en socials in de gaten.

Hoewel het werkproces van Linde en Aebele door de omstandigheden rondom corona ietwat is vertraagt, lijkt de communicatie met instanties weer langzaam op gang te komen zodat een nieuwe fase kan worden ingegaan in het onderzoeksproject…

 

Bio’s

Linde Ex is geïnteresseerd in de dagelijkse dingen waar je langs fietst of overheen loopt, die je gedachteloos tot je neemt of gewoon negeert. Linde is geïnteresseerd in de sporen van deze niet-menselijke werelden, waarvan je als mens met je fysieke en mentale beperkingen onmogelijk volledig deel kan uitmaken. Zo was een verzameling dode huisvliegen uit haar vensterbank de directe aanleiding voor het maken van de video-serie ‘How to connect with strangers’ (2018). Linde werkt graag samen met kunstenaars uit andere disciplines en wetenschappers, die haar stimuleren om andere perspectieven in te nemen.
Aebele Trijsburg is voortdurend op zoek naar betekenis, in zijn ogen een essentieel ingrediënt voor begrip en voor concepten als waarheid en goedheid. Hij is, in zijn eigen woorden, een sceptische optimist. De moeite die hij heeft om de wereld als zinvol te ervaren komt tot uiting in zijn werk: beelden die tegelijkertijd verhalend en vreemd zijn. Het verhalende karakter zet aan tot interpretatie, de surreële kant blokkeert de weg naar eenduidigheid. Zo probeert hij te laten zien dat één ding steeds van betekenis kan veranderen.

Linde Ex (1983) is interested in the traces of non-human ‘worlds’ that are often ignored or overlooked. In her work she examines these other realities, always looking for ways to understand some of this non-human perception. Linde works from a broad research perspective and likes to collaborate with other art disciplines and scientists, who encourage her to look at things from different angles. Because she always starts from the research process, the final works she creates are always different in nature. She made for example videos, installations, drawings and books. Material research is also an important way of approaching a subject in her work.

Aebele Trijsburg (Barchem, 1991) graduated from Minerva Academy in Groningen (NL) in 2013. He has worked as a multidisciplinary artist since then. His work includes paintings, photographs and three-dimensional objects. Aebele is constantly looking for ways to understand the world. This process produces images that are simultaneously narrative and strange. The narrative character encourages interpretation, the surreal side blocks the way to clarity. In this way, his work depicts the dynamics between knowledge, symbolism and matter.